Nieuw leven voor oude teksten
Ariphron (Ἀρίφρων) van Sicyon was een Griekse lyrische dichter die werkzaam was tijdens de laatste decennia van de vijfde eeuw v.C. Het enige wat van zijn werk tot ons is gekomen, is zijn 'Paian voor Hygieia' ('Παιὰν εἰς Ὑγίειαν'), een lofzang voor de godin van de gezondheid. Het stuk werd misschien gecomponeerd voor de Asklepioscultus in Athene en is onder meer bewaard in Athenaios' 'Deipnosophistai' (XV.701).
De 'Homerische Hymnen' zijn wellicht ten onrechte toegeschreven aan de grote epische dichter Homeros (achtste eeuw v.C.) en dateren in werkelijkheid uit latere eeuwen. In deze bonte collectie lofzangen voor de goden is de 'Hymne voor Pan' een van de minder bekende stukken. Het gedicht bezingt de god van herders, fluitmuziek en wilde landschappen, die bekend staat om zijn onbeschaafde karakter.
Drieëndertig 'Homerische hymnen' zijn er op naam van Homeros (achtste eeuw v.C.) overgeleverd, maar ondanks hun Homerische taal en metrum, dateren deze gedichten in werkelijkheid stuk voor stuk uit latere tijden. Twee lofzangen in deze collectie zijn opgedragen aan de god Apollo, de god van de muziek en het licht. Het kortste van beide hymnen (XXI) bestaat slechts uit vijf hexameters en dateert wellicht uit de vijfde eeuw v.C.
TOM INGELBRECHT 