Bacchylides (Βακχυλίδης) van het Griekse eiland Keos (ca. 518 - ca. 451 v.C.) was een Griekse dichter die samen met zijn oom Simonides deel uitmaakte van de alexandrijnse canon van negen grote lyrici. Volgens sommige bronnen werd hij verbannen uit zijn geboorteland en trok hij de hele Griekse wereld rond om net als zijn tijdgenoot Pindaros te schrijven voor de elite. In de hellenistische tijd werden Bacchylides’ gedichten door Aristophanes van Byzantium verzameld en verdeeld over negen boeken. Na de oudheid ging dit oeuvre echter quasi volledig verloren, tot in 1896 in Egypte een papyrus opdook met veertien 'epinikia' en zes dithyramben, samen goed voor ongeveer 1400 verzen. De Bacchylidespapyrus werd naar Engeland gesmokkeld en wordt sindsdien bewaard in de British Library (BL Papyrus 733). Bacchylides’ vierde 'epinikion' is een korte zegezang voor de beroemde Hiëron van Syracuse en diens overwinning bij de wagenrennen tijdens de Pythische Spelen in het jaar 470 v.C.
Bacchylides, Zegezang voor Hiëron (5e eeuw v.C.)
