Anonymus, Tweede Homerische hymne voor Apollo (ca. 5e eeuw v.C.)

Drieëndertig 'Homerische hymnen' zijn er op naam van Homeros (achtste eeuw v.C.) overgeleverd, maar ondanks hun Homerische taal en metrum, dateren deze gedichten in werkelijkheid stuk voor stuk uit latere tijden. Twee lofzangen in deze collectie zijn opgedragen aan Apollo, de god van de muziek en het licht. Het kortste van beide hymnen bestaat slechts uit vijf hexameters en dateert wellicht uit de vijfde eeuw v.C.

Phoibos, voor u zingt zelfs de zwaan
op de wiekslag van zijn vleugels,
met een klank klaar als kristal
als hij opstijgt aan een oever
langs de kolkende Peneios.
Ja, voor u zingt ook de zanger
steeds als eerste en als laatste
in zijn zoetgevooisde lofdicht
op zijn liefelijke citer.
En ook ik wil u, heer, groeten
om zo naar uw gunst te dingen
door voor u dit lied te zingen.

Φοῖβε, σὲ μὲν καὶ κύκνος ὑπὸ πτερύγων λίγ᾽ ἀείδει,
ὄχθῃ ἐπιθρώσκων ποταμὸν πάρα δινήεντα,
Πηνειόν· σὲ δ᾽ ἀοιδὸς ἔχων φόρμιγγα λίγειαν
ἡδυεπὴς πρῶτόν τε καὶ ὕστατον αἰὲν ἀείδει.
Καὶ σὺ μὲν οὕτω χαῖρε, ἄναξ, ἵλαμαι δέ σ᾽ ἀοιδῇ.