Op deze plek heeft Heinsius een bittere strijd geleverd, door vliegen en een muggenzwerm een hele nacht belegerd. Maar toen hij dat vervloekte bed verliet bij ’t ochtendgloren, vond hij er vele door zijn hand genadeloos vermorzeld. Verwelkom dus, Persephone, bij allen die ooit stierven, de nachtelijke tateraars die onze slaap bedierven.
Ἐνθάδε κωνώπεσσιν ὅλην τὴν νύκτα παλαίων ψύλλαις τ’ ἀγχιμάχοις εὗδέ ποθ’ Εἱνσιάδης· αὐτὰρ ἀνιστάμενος στυγερῆς ἐξ ὄρθριος εὐνῆς, πολλοὺς εὗρεν ἑῇ χειρὶ κατακταμένους. Περσεφόνη, σὺ δὲ δέξαι ἀνάρσια φῦλα καμόντων, νυκτιλάλους, ὕπνων ἡμετέρων φθορέας.
