Categorie: Latijn 1e eeuw n.C.

Gaius Valerius Flaccus (ca. 45 n.C.-90 n.C.) was een dichter uit de periode van het zogenaamde ‘Zilveren Latijn’. Zijn aan keizer Vespasianus opgedragen epos 'Argonautica' vertelt het beroemde verhaal van Jason en de Argonauten, zoals de alexandrijnse dichter Apollonios van Rhodos (derde eeuw v.C.) dat ooit in het Grieks had gedaan. In het tweede boek van Flaccus’ gedicht passeren Jason en zijn makkers het eiland Lemnos. De dichter neemt daarbij de gelegenheid te baat om het verhaal te vertellen over de vrouwen van Lemnos die destijds hun echtgenoten uit de weg hadden geruimd, daartoe aangezet door de godin Venus en haar handlangster Fama. Die laatste vliegt het eiland af om de plaatselijke vrouwen op te hitsen tegen hun mannen. Zo verkleedt ze zich in de onderstaande passage (vss. 141-161) als ene Neaera, die haar zus Eurynome ervan wil overtuigen dat haar man nu een barbaarse slavin liefheeft.

Grat(t)ius Faliscus was een Romeinse dichter die leefde ten tijde van keizer Augustus, maar over wie verder zo goed als niets bekend is. Hij is de auteur van de 'Cynegetica', een didactisch gedicht in 541 hexameters over de kunst van de jacht, waarin onder meer advies wordt gegeven inzake verschillende jachttechnieken, praktische benodigdheden en de kweek van honden en paarden. Grattius’ leerdicht lijkt in opbouw en inhoud grotendeels gebaseerd te zijn op werk van de Griekse auteur Xenophon, maar het werd wellicht nooit veel gelezen, zodat de overlevering ervan uiteindelijk van één enkel manuscript afhing. In een aandoenlijke passage beschrijft de auteur hoe moederdier en haar pasgeboren pups moeten worden vertroeteld, zij het met mate ('Cynegetica' 301-311).

Over Valerius Maximus is weinig bekend, behalve dan dat hij werkzaam was tijdens de eerste decennia van de 1e eeuw n.C. Hij was de auteur van negen boeken 'Facta et dicta mirabilia', een grote collectie anekdoten die hij samenbracht als een grabbelton van moraliserende verhalen voor het retorische onderwijs. Valerius Maximus’ verzamelboek was gigantisch populair in het onderwijs van de middeleeuwen en de vroege renaissance, en diende zelfs als inspiratie voor auteurs als Boccaccio en Chaucer. De meeste van zijn verhalen komen uit de nobele Romeinse geschiedenis, zoals ook dat over de echtelijke trouw van Tertia Aemilia (VI.7.1).

In een gedichtje dat aan de Latijnse auteur Petronius (1e eeuw n.C.) wordt toegeschreven (Anthologia Latina 706), wordt de verteller getroffen door een heel bijzondere sneeuwbal.