Ioannes Geometres, Afscheid van mijn vader (10e eeuw)

Ioannes Geometres (Ιωάννης Γεωμέτρης, ca. 935-1000) was een Byzantijnse dichter, soldaat en monnik uit de tweede helft van de tiende eeuw. Hij kreeg een gedegen opleiding en diende in het Byzantijnse leger vooraleer hij zich terugtrok in het godsdienstige leven. Geometres schreef over een heel breed scala aan religieuze en profane thema’s, zowel in proza als in poëzie. Met zijn omvangrijke productie van epigrammen, hymnen, hexametrische, jambische en elegische verzen is hij een sleutelfiguur in de geschiedenis van de Byzantijnse dichtkunst. Een van Geometres’ bekendste gedichten is een ontroerend afscheid van zijn vader, dat misschien geschreven stond naast een geschilderd portret op het graf van de overledene.

Ik die jou toen je ziek was in mijn armen heb genomen,
ik die jou toen je dood was zelf de ogen heb gesloten,
ik waste nog vol dankbaarheid een laatste keer je lichaam
en heb je als een zoete last een ganse maand gedragen,
een hele wereld door en langs ontelbaar veel problemen,				 5
ik heb je aan je vrouw en aan je vaderland geschonken
en in jouw mausoleum, maar ook in mijn hart geborgen.
Ikzelf, Ioannes, jongste telg uit jouw geliefde nakroost,
heb jou nu, lieve vader, ook in dit portret geschilderd:
ja, ‘vader’, zoete naam, maar deze beeltenis is zoeter,					10
een heel klein beetje troost voor groot gemis en bitter lijden.

῝Ος καὶ νοσοῦντα χερσὶν ἠγκαλοζόμην,
ὃς καὶ θανόντα σὰς περιστείλας κόρας
ἔλουσα λουτροῖς ἐσχάτοις, τὰ θρέπτα σοι,
καὶ φόρτον ἡδὺν μῆνα βαστάσας ὅλον
μακρᾶς σε γῆς ἤνεγκα μυρίοις πόνοις							5
καὶ συζύγῳ δέδωκα καὶ τῇ πατρίδι,	
ἔκρυψα καὶ τύμβῳ δὲ καὶ τῇ καρδίᾳ,
᾿Ιωάννης, σῶν φιλτάτων νεώτατος,
ἔγραψα καὶ νῦν τῷδε τῷ τύπῷ, πάτερ·
πάτερ, γλυκεῖα κλῆσις, ὄψις ἡδίων,			     			     10
μικρὸν παρηγόρημα τοῦ πολλοῦ πόθου.