Anoniem papyrusfragment, Toverformule voor de toegang tot een vagina (4e eeuw n.C.)

De Griekse magische papyri (Papyri Graecae Magicae of PGM) vormen een fascinerend corpus van papyrusteksten uit het Grieks-Romeinse Egypte, vol magische spreuken, formules, hymnen en rituelen. Een opvallende categorie in deze collectie bestaat uit ‘erotische’ toverteksten die mannen moeten helpen om toegang te krijgen tot een vrouw en die vervolgens aan zich te binden. Dat kon bijvoorbeeld via een φυσικλείδιον, een ritueel dat de man een ‘sleutel’ (κλείς) zou verschaffen tot het (vrouwelijke) geslachtsorgaan (φύσις), zoals in PGM XXXVI.283-294, een tekst uit de vierde eeuw n.C.

Sleutel tot een vagina

Neem het ei van een kraai, het vocht uit de voetzool van een kraai, de gal van een sidderrog uit de rivier, vermeng die samen met honing en smeer je genitaliën in met de substantie terwijl je volgende spreuk opzegt: “Ik zeg u, vagina van X, kom open en ontvang het zaad van Y en het oncontroleerbare zaad van IARPHE IARPHE. Laat X me haar hele leven beminnen, zoals Isis Osiris liefhad en laat haar voor mij kuis blijven zoals Penelope deed voor Odysseus. U, vagina, onthoud mij voor de rest van uw leven, want ik ben AKARNACHTHAS.” Zeg deze woorden op wanneer je met de substantie aan het werk gaat en terwijl je je genitaliën insmeert: vervolgens zal je seks hebben met de vrouw van je keuze. Ze zal enkel van jou houden en niemand anders zal met haar het bed delen behalve jij alleen. 

Φυσικλείδιον

λαβὼν ᾠὸν κορώνης καὶ κορωνοποδίου βοτάνης | χυλὸν καὶ χολὴν ποταμίας τρῖψον μετὰ μέλιτος καὶ λέγε || τὸν λόγον, ὅταν τρίβῃς καὶ ὅταν συνχρίῃ τὸ αἰδοῖόν σου. ἔστι δὲ | ὁ λόγος λεγόμενος· “σοὶ λέγω, μήτρα τῆς δῖνα, χάνε καὶ δέξαι τὸ σπέρμα | τοῦ δεῖνα καὶ σπ[έ]ρ[μ]α τὸ ἀκρατὲς τοῦ ἰαρφε αρφε (γράφε). | φιλίτω με ἡ δεῖνα εἰς τὸν ἅπαντα αὐτῆς χρόνον, ὡς ἐφίλησεν ἡ Ἶσις | τὸν Ὄσιριν, καὶ μινάτω μοι ἁγνή, ὡς Πηνελόπη τῷ Ὀδυσσῖ. || σὺ δέ, μήτρα, μνημόνευέ μου εἰς τὸν ἅπαντα τῆς ζωῆς | μοῦ χρόνον, ὅτι ἐγώ εἰμι Ἀκαρναχθας.“ ταῦτα λέγε τρίβων, | καὶ ὅταν χρήσῃς τὸ αἰδοῖον, καὶ οὕτω συγγίνου, | ᾗ θέλις, καὶ σὲ μ<ό>νον ἀγαπήσι καὶ ὑπὸ μηδενός ποτε κοινωνήσεται, εἰ μὴ ὑπὸ σοῦ μόνου. ||