Jacobus Eyndius (Jacob van den Eynde, 1575-1614) was een dichter, wetenschapper, historicus en legerkapitein, geboren in het Nederlandse Delft. Zijn beroemdste werk zijn de postuum gepubliceerde Chronici Zelandiae libri duo, een Latijnse geschiedenis van Zeeland in proza. Daarnaast schreef Eyndius echter ook heel wat Latijnse poëzie, in het bijzonder de opmerkelijke collectie Hydropyrica ofte Gedichten van water en vuur. In deze liefdesgedichten voor Lucia wordt de tegenstelling tussen water en vuur op tientallen gevarieerde wijzen uitgewerkt, zoals in dit elfde gedicht uit de bundel.
Als Lucia haar rode lokken loslaat in de winden,
dan flakkeren haar haren als de vlammen van een vuur.
Maar telkens wanneer Lucia haar blanke voorhoofd blootlegt,
dan zie je uit de verte – zweer je – smetteloze sneeuw.
Toch zijn die twee verweven in een harmonieuze vrede 5
en schendt de sneeuw het vuur niet en het vuur ook niet de sneeuw.
Lucia dans rutilos ventis diffundere crines,
crispantes flammae sunt simulacra comae.
Sed quotiens niveam detexit Lucia frontem,
intactam iures eminus esse nivem.
Nec tamen hic audent communi pace ligatae 5
laedere nix flammam, aut laedere flamma nivem.
Vind-ik-leuk Aan het laden...
Gerelateerd
TOM INGELBRECHT 