Sappho, Over lijf en liefde (zevende eeuw v.C.)

Gezegend als een god vind ik
de man die daar zo bij jou zit
en van vlakbij jou horen mag
als jij charmant en prettig praat,

terwijl je zoet en lieflijk lacht:										5
dan springt mijn hart op in mijn borst,
want als ik jou slechts even zie,
dan stokt mijn stem plots in mijn keel,

mijn tong voelt stug en ligt verlamd,
een ragfijn vuur glijdt langs mijn huid,								10
mijn ogen zijn volkomen blind,
mijn oren horen slechts gegons,

het zweet loopt langs mijn lijf omlaag,
mijn hele lichaam trilt en beeft,
ik voel me vaal en klam als gras									15
en lijk vanbinnen bijna dood.

Nu, alles is te dragen als … 

φαίνεταί μοι κῆνος ἴσος θέοισιν
ἔμμεν᾽ ὤνηρ, ὄττις ἐνάντιός τοι
ἰσδάνει καὶ πλάσιον ἆδυ φωνεί-
σας ὐπακούει

καὶ γελαίσας ἰμέροεν, τό μ᾽ ἦ μὰν							5
καρδίαν ἐν στήθεσιν ἐπτόαισεν·
ὠς γὰρ ἔς σ᾽ ἴδω βρόχε᾽, ὤς με φώναι-
σ᾽ οὐδ᾽ ἒν ἔτ᾽ εἴκει,

ἀλλὰ κὰμ μὲν γλῶσσα <μ᾿>ἔαγε, λέπτον
δ᾽ αὔτικα χρῶι πῦρ ὐπαδεδρόμηκεν,						      10
ὀππάτεσσι δ᾽ οὐδ᾽ ἒν ὄρημμ᾽, ἐπιρρόμ-
βεισι δ᾽ ἄκουαι,

κὰδ δέ μ᾽ἴδρως κακχέεται, τρόμος δὲ
παῖσαν ἄγρει, χλωροτέρα δὲ ποίας
ἔμμι, τεθνάκην δ᾽ ὀλίγω ᾽πιδεύης						      15
φαίνομ᾽ ἔμ᾽ αὔται·

ἀλλὰ πὰν τόλματον ἐπεὶ †καὶ πένητα†