Petronius (?), Een bal van ijs en vuur (1e eeuw n.C.)

Mijn Julia trof mij onlangs met een glanzend blanke sneeuwbal.
	Ah, sneeuw bevat geen vuur -dacht ik- maar die sneeuw stond in brand!
Maar niets is toch zo koud als sneeuw? Toch, Julia, kon die sneeuwbal
	die jij mij zond een vuurzee doen ontbranden in mijn hart.
Waar ben ik dus nog veilig voor de listen van de liefde,				       5
	als vuur zich in een dichtgevroren waterbal verbergt?
Mijn Julia, jij alleen bent nog in staat mijn vuur te blussen,
	neen, niet met sneeuw of niet met ijs, maar met eenzelfde vuur.

Me nive candenti petiit modo Iulia. Rebar
	igne carere nivem: nix tamen ignis erat.
Quid nive frigidius? Nostrum tamen urere pectus
	nix potuit manibus, Iulia, missa tuis.
Quis locus insidiis dabitur mihi tutus amoris,						     5
	frigore concreta si latet ignis aqua?
Iulia sola potes nostras extinguere flammas:
	non nive, non glacie, sed potes igne pari.