Zacht zijn Sappho’s zoenen,
zacht zijn haar armen van sneeuw,
zacht is heel haar lichaam.
Maar hard als graniet is haar hart,
haar liefde reikt slechts tot haar lippen,
de rest blijft kuis als een maagd.
En wie zou zoiets uithouden?
Wie dat doorstaat, trotseert allicht
makkelijk Tantalos' dorst.
Μαλθακὰ μὲν Σαπφοῦς τὰ φιλήματα, μαλθακὰ γυίων
πλέγματα χιονέων, μαλθακὰ πάντα μέλη,
ψυχὴ δ᾽ ἐξ ἀδάμαντος ἀπειθέος· ἄχρι γὰρ οἴων
ἔστιν ἔρως στομάτων, τἆλλα δὲ παρθενίης.
καὶ τίς ὑποτλαίη; τάχα τις τάχα τοῦτο ταλάσσας 5
δίψαν Τανταλέην τλήσεται εὐμαρέως.
Vind-ik-leuk Aan het laden...
Gerelateerd