Isabelle, je noemde mij
je ‘duifje’ indertijd
en boven duizend andere fans
koos jij alleen voor mij.
Mijn leven leek een paradijs,
want niemand in die tijd
mocht dromen dat hij toegang kreeg
tot zoveel zaligheid.
Je mening is veranderd nu,
je bent met die debiel:
hij houdt je vast en speelt míjn rol
terwijl ook jij dat wil.
“Waarom”, vraag je, “bind je niet in,
geef je die wens niet op?”
Omdat ik, schat, voor zoveel trouw
op een beloning hoop.
Dicebas olim Isa tuum me bella columbum,
cum tibi mille procis carior unus eram.
Tunc mihi vita fuit: non illo tempore cuiquam
contigit, ut posset tanta tenere bona.
Nunc mens versa tua est. te barbarus iste volentem 5
nunc habet, et fruitur conditione mea.
Cur tamen haud muter, quaeris, nec desinam amare?
Praemia constantis, Lux mea, spero fide.
Vind-ik-leuk Aan het laden...
Gerelateerd
TOM INGELBRECHT 